kot, kocie zwyczaje

galeria

Koty malowane tradycyjną japońską techniką suiboku-ga autorstwa Hiroshi Kazehi (もとちえ寛)

 

Hiroshi Kazehi nasz japoński przyjaciel ze społeczności LOL CATS mieszkający na wyspie Honsiu w prefekturze Hiroszima jest artystą tworzącym obrazy sumi-e tradycyjną japońską techniką malowania tuszem suiboku-ga. Największy odsetek jego prac stanowią obrazy kotów.

W Japonii technikę malowania tuszem nazywa się suiboku-ga (水墨画): sui () woda, boku ()tusz, ga () malowanie, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza malowanie tuszem. Określenie sumi-e (墨絵) oznacza obraz namalowany tuszem: sumi () tusz i e () obraz. Pojęcia te choć jedno oznacza czynność a drugie efekt tej czynności zupełnie niesłusznie poza Japonią bywają utożsamiane i używane są zamiennie, jako nazwa technik malarskiej.

Technika malarska suiboku-ga należąca od XI wieków do tradycyjnej sztuki japońskiej nie jest łatwa, wymaga dużego talentu malarskiego i wielu lat ćwiczeń. Maluje się bez robienia szkicu, każde pociągnięcie pędzla musi być przemyślane i perfekcyjne. Niczego nie można zmienić, poprawić, usunąć. Jakakolwiek poprawka zniszczy papier i pozostawi trwały ślad. Suiboku-ga jest malarstwem monochromatycznym. Do stworzenia obrazu używa się tylko jednej czarnej barwy o różnych odcieniach. Opanowanie możliwości jakie daje malowanie czarnym tuszem, tworzenie różnych odcieni czerni oraz światłocieni jest znacznie trudniejsze niż nauczenie się malowania kolorowymi farbami i wymaga niezwykłych umiejętności. Przyglądając się sumi-e można zauważyć, że istotne znaczenie ma pusta przestrzeń z której wyłania się obraz. Obraz często jest jakby niedopowiedziany, umożliwiający obserwatorowi wyobrażenie sobie reszty (doskonale widać to na obrazie Hiroshi Kazehi powyżej). Zdarza się, że artyści używają w bardzo niewielkim procencie także innych barw niż czerń, co jest powszechnie akceptowane. Pierwowzorem koloru są rośliny (między innymi żółty rattan, błękit indygo, czerwień) i minerały (takie jak na przykład jadeit, biała perła, malachit, lazuryt).

Do malowania używa się zmieszanego z wodą tuszu w kamieniu, który wykonany jest z jest z sadzy drzew iglastych lub z olejów. Do sadzy dodaje się klej rybny oraz środek konserwujący. Powstałą masę ugniata się i za pomocą formy nadje się jej kształt. Następnie tusz zostaje poddany długiemu suszeniu (nawet kilka miesięcy) aby nie pękał. Tusz używany do malowania sumi-e jest trwały (nie blaknie nawet po wielu setkach lat) i niezmywalny. Do rozcierania tuszu używa się specjalnego kamienia lub ceramicznych tacek. Używa się pędzli służących do kaligrafii i malowania. Pędzle do kaligrafii są spiczaste. Pędzle do malowania są nieco inne niż te, które używane są w innych technikach malarskich ponieważ mają zazwyczaj dłuższe włosy na zewnątrz a krótsze w środku. Używa się trzech zasadniczych rodzajów pędzli: sztywnych wykonanych z włosia łasicy, borsuka, wilka, konia, jelenia i innych dzikach zwierząt, miękkich wykonanych z włosia kozy lub królika oraz pędzli sztywno-miękkich. Oprócz pędzli do napisów używa się specjalnego pióra do kaligrafii. Maluje się na papierze ryżowym (współcześnie rzadziej na jedwabiu), który posiada delikatną lekko włóknistą fakturę i doskonale wchłania tusz. Nawa „papier ryżowy” jest terminem obejmującym różne rodzaje papieru wykonywanego z bawełny, konopi, morwy i innych roślin. Papier ryżowy sprzedawany jest w rolkach i arkuszach. Integralną częścią obrazu sumi-e jest zrobiony czerwonym tuszem odcisk pieczęci artysty nazywany gago-in. Karteczki z pieczęcią Hiroshi Kazehi widoczne są na powyższym zdjęciu jego narzędzi do suiboku-ga.

Suiboku-ga to nie tylko technika malarska ale także filozofia. Artysta nie tylko odtwarza wyglądu malowanego obiektu ale stara się także uchwycić jego duszę. Dla malarzy sprzed wieków tworzenie sumi-e było swoistym rodzajem sztuki medytacji, samodoskonalenia i koncentracji. Praktykowali je między innymi arystokraci, mnisi, nauczyciele Zen oraz samuraje. Legendarny samuraj, twórca szkoły walki dwoma mieczami Musashi Myamoto równie chętnie sięgał po pędzel jak i po miecze. Jego talent potwierdzają zachowane dzieła artystyczne. Sumi-e danego artysty jest tak jak jego odcisk linii papilarnych niepowtarzalne ponieważ każdy artysta ma swój własny charakterystyczny styl. Uważa się, że malarstwo zachodnie jest sztuką „reprodukcji” a malowanie tuszem sztuką "performance".

Inspiracją dla obrazów Hiroshi Kazehi jest natura, która go otacza. Zwierzęta to jedna z kategorii tradycyjnego malarstwa japońskiego. Koty natomiast zajmują szczególne miejsce w kulturze i życiu Japończyków i nie należy się dziwić, że są one ulubionym motywem obrazów Hiroshi Kazehi.

Tak, jak napisaliśmy wcześniej Hiroshi Kazehi mieliśmy przyjemność poznać na społeczności LOL CATS. Zdarza się, co jakiś czas, że ktoś z członków społeczności daje post ze zdjęciem kota a za niedługi czas ma w komentarzu do posta bardzo miłą niespodziankę – tego samego kota namalowanego techniką suiboku-ga przez Hiroshi Kazehi.

Bardzo dziękujemy Hiroshi Kazehi za udostępnienie zdjęć sumi-e jego autorstwa i opowiedzenie nam o sztuce i filozofii suiboku-ga.

Więcej zdjęć prac Hiroshi Kazehi (nie tylko dotyczących kotów) można obejrzeć na stronie artysty https://plus.google.com, w albumie z dziełami sumi-e https://plus.google.com (obecnie 1969 obrazów), albumie z tradycyjną japońską kaligrafią połączoną z grafiką https://plus.google.com (obecnie 361 pozycji) oraz na profilu artysty na Youtube https://www.youtube.com.

Niech kot będzie z Tobą


UDOSTĘPNIJ ARTYKUŁ W  SERWISIE SPOŁECZNOŚCIOWYM: